งานวรรณกรรม  ถือได้ว่าเป็นงานที่มีเอกลักษณ์ทางด้านศิลปะ วัฒนธรรมของไทย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง  ในส่วนของวรรณกรรมที่เป็นเรื่องเล่าถึงเรื่องราวต่างๆ ของคนไทยในอดีต  ซึ่งมีรูปแบบและลักษณะที่แตกต่างกันออกไป  ตามแต่วิถีชีวิตของคนแต่ละพื้นเมือง  ซึ่งในส่วนของวรรณกรรมไทยแบบเดิมและวรรณกรรม  หลังจากได้รับอิทธิพลทางตะวันตกก็เปลี่ยนแปลงไปเป็นอย่างมาก เปรียบเทียบแง่มุมต่างๆ ดังนี้ วรรณกรรมไทยฉบับดั้งเดิม  ส่วนใหญ่แล้วเป็นแนวนิยมปรัชญาในการแต่ง  เป็นแบบอุดมคตินิยม  จินตนิยม  และอาจจะมีสัญลักษณ์นิยม  เข้ามาร่วมด้วยบ้างเล็กน้อย  แต่ในส่วนของวรรณกรรมหลังจากได้รับอิทธิพลทางตะวันตก  จะเป็นงานเขียนเชิงอัตนิยม  สัญลักษณ์นิยม  ธรรมชาตินิยมรวมไปถึงสังคมนิยมด้วย  สิ่งต่างๆที่มีความแตกต่างกันออกไปทำให้ลักษณะของวรรณกรรมเปลี่ยนแปลงไปด้วยเช่นกัน จุดหมายในการแต่งวรรณกรรมฉบับดั้งเดิม  มีจุดมุ่งหมายเพื่อยกยอเกียรติสดุดีกษัตริย์และเป็นเครื่องมือทางการเมืองของชนชั้นปกครอง  ที่จะใช้ในการอบรมผู้อยู่ใต้การปกครอง ใช้ในพระราชพิธี  ใช้เพื่อสำเริงอารมณ์  ใช้ในงานสมโภช  และใช้เพื่อบันทึกเหตุการณ์ต่างๆ  […]